Natuurgeneeskunde

De natuurgeneeskunde ziet de mens als een dynamische eenheid van geest en lichaam. Deze eenheid gaat op verschillende niveaus in interactie met zijn omgeving.

Bij klachten is volgens deze visie de totale mens niet meer in balans met zichzelf of zijn omgeving. Klachten geven aan waar de balans is verstoord en zijn daarom ook meer dan ziektesymptomen. Het lichaam probeert de disbalans te herstellen door klachten te ontwikkelen en zo uit te drukken waar de disbalans zit. Een belangrijk uitgangspunt van de natuurgeneeskunde is, dat er geen ziektes zijn, alleen  maar zieke mensen zijn

Kort samengevat zou je kunnen zeggen dat gezondheidsklachten volgens de natuurgeneeskunde ontstaan als de mens niet meer in harmonie leeft met zijn eigen natuur en met zijn omgeving. Genezing is dan ook het (weer) in balans brengen van de mens in een natuurlijke harmonieuze staat.

Een natuurgeneeskundig therapeut probeert dit evenwicht te herstellen door gebruik te maken van therapieën die het zelf genezend vermogen van de mens activeren.

“Lichaam en geest zijn een  “behandel de Zieke in plaats van de Ziekte”